De komende weken zet ik de dames van ZZ Leiden Basketball volop in de schijnwerpers. In een reeks persoonlijke portretten leren we de speelsters beter kennen, zowel op als naast het veld. Iedere week stellen we één speelster voor aan de hand van een interview met 10 vragen, aangevuld met een fotoshoot op een locatie die zij zelf heeft gekozen. Zo krijgen we een uniek inkijkje in hun persoonlijkheid, ambities en leven als topsporter.
Deze week is het de beurt aan Evi Dekker Evi is professioneel basketbalspeelster bij Zorg en Zekerheid Dames 1 Leiden met als positie shooting guard. Volgens de online persberichten levert Evi vaak belangrijke bijdragen aan het team door slimme scores en driepunters. In het dagelijks leven heeft Evi een hele drukke baan als arts assistent. Een zowel lichamelijk als geestelijk pittige baan. Ik heb er dan ook veel respect voor dat ze haar werk en sport kan combineren. De foto’s zijn gemaakt op haar werk in het Alrijne Ziekehuis in Leiderdorp
Aan Evi stelde ik ook de 10 vragen. Hou dit blog in de gaten, want de komende weken volgen er nog veel meer mooie verhalen van de dames van ZZ Leiden Basketball.
Deze foto is gemaakt op de kinderafdeling van het Alrijne Ziekenhuis, waar ik mijn eerste baan als arts had. Het is de plek waar mijn enthousiasme voor de kindergeneeskunde uitgroeide tot een echte liefde voor het vak. Het verschil kunnen maken voor een ziek kind én het gezin daar omheen motiveert mij nog iedere dag. Dat ik dit als werk mag doen, voelt nog steeds als een voorrecht. Overigens goed te benoemen dat deze foto niet onder werktijd gemaakt is, vandaar de losse haren en sieraden 😉
Voor de wedstrijd neem ik ruim de tijd om te zorgen dat mijn haar helemaal goed zit, dat geeft mij echt een game-ready gevoel. Daarnaast strik ik altijd, ongeveer twee minuten voor de start, beide veters opnieuw. Inmiddels is dat meer een ingesleten ritueel dan een bewuste voorbereiding; als ik het niet doe, heeft dat in mijn hoofd per definitie een slechte invloed op mijn spel, haha. Volledig onzinnig bijgeloof dus, maar wel van het soort waar ik me trouw aan houd.
Ik weet niet of ik één vast favoriet comfort food heb; ik ben over het algemeen juist veel met gezond eten bezig. Maar je kunt mij wel altijd wakker maken voor een maple pecan broodje of een cronut (voor de niet-kenners: een kruising tussen een donut en een croissant, absoluut het proberen waard). Sowieso ook alles waar chocola in zit gaat er bij mij goed in; eigenlijk lust ik bijna alles.
Zonder enige twijfel zijn dat mijn ouders en mijn zus. Drie totaal verschillende mensen, maar als jongste van het gezin heb ik altijd enorm tegen hen opgekeken en van hen geleerd en dat doe ik nog steeds. Mijn vader leerde me hoe belangrijk het is om hard te werken en altijd kritisch naar jezelf te kijken. Mijn moeder liet zien hoe waardevol het is oog te hebben voor anderen en er onvoorwaardelijk voor elkaar te zijn. En mijn zus… die is een alleskunner. Van haar leerde ik dat je alles kunt bereiken wat je wilt, zolang je er echt voor gaat en bereid bent er alles voor te doen. Ik ben dol op ze en zal nooit voor lief nemen dat ik zo’n hechte band met hen heb.
Oh, dat vind ik best een lastige vraag. Misschien dat het mensen zou verrassen dat ik, ondanks dat ik een typische “overthinker” ben, een van de hoogste bungee jumps ter wereld heb gedaan in Zuid-Afrika 😅. Daarnaast heb ik sinds kort een nieuwe hobby die nog niet veel mensen weten: fotografie! Ik heb al verschillende shoots gedaan, onder andere voor een paar restaurants in Haarlem, en dat vind ik ontzettend leuk om te doen.
Voor mij ligt de motivatie vaak in de (onverwachte) connecties met anderen. Of het nu gaat om een jonge patiënt die gezellig kletst tijdens een afspraak, het bieden van een hulpende hand aan een onbekende op straat, of een spontaan belletje met een vriendin waarbij we de grootste lol hebben. Ook de momenten met mijn ouders, zus of vriend betekenen veel voor me; zonder sociale druk, gewoon lekker samen zijn. En natuurlijk maakt knuffelen met Abbey, de hond van mijn ouders (die stiekem ook een beetje van mij is), alles duizend keer beter.
Lastige vraag! Ik heb vaak moeite om na een wedstrijd echt te ontspannen; ik speel de hele wedstrijd vaak nog meermaals af in mijn hoofd. Wat mij helpt, is mezelf even op iets totaal anders richten, zonder dat het te veel concentratie vergt. Bijvoorbeeld een serie kijken, een aflevering luisteren van de podcast Aaf en Lies (deze podcast gaat nergens over, dus echt een aanrader 😉) of gymmen. En ik lees sinds kort weer meer boeken, dat is ook ontspanning voor mij.
Als ik een beroemde sporter zou moeten kiezen, lijkt het me wel gaaf om een dagje Stephen Curry te zijn. Een dag ervaren hoe het is om een van de beste schutters aller tijden te zijn, met daarnaast geweldige ball handling, dat lijkt me wel leuk! Wat ik ook bewonder aan hem, is zijn werkethiek en doorzettingsvermogen. Die eigenschappen hebben hem gebracht waar hij nu is, en dat kan ik zeker waarderen aan iemand.
Ik denk dat mijn antwoord op deze vraag elke week anders is. Momenteel luister ik met regelmaat naar Daddy Lessons van Beyonce, een heerlijk meezing nummer!
Over tien jaar hoop ik vooral dat mijn familie, vrienden en ik gezond en gelukkig zijn. Op werkgebied zou ik graag kinderarts willen zijn, maar bovenal hoop ik dat ik elke dag met plezier naar mijn werk ga, waar dat ook mag zijn. In mijn privéleven hoop ik een gezin te hebben, inclusief een hond, en daarnaast genoeg ruimte te hebben om te reizen, sporten en leuke dingen te doen!
